Reactie: Laten we de situatie eens van een andere kant bekijken.
Er zijn verschillende redenen waarom beide ouders werken, het kan het inkomen zijn, zonder de inzet van beide ouders is er een geld tekort, het kan luxe zijn, werken voor aanschaf auto, vakantie etc.
In Zweden is het al jaren heel normaal dat beide ouders in staat worden gesteld om te werken. Hier hebben de werkgevers er groot belang bij, dit in verband met het tekort aan arbeidskrachten.
Bedrijven investeren dan ook geld in de kinderopvang en vinden dat ook een noodzaak.
Nederland schijnt nog steeds genoeg arbeidskrachten te kunnen krijgen, maar waarom hoor ik dan de werkgevers klagen, dat het moeilijk is om mensen te krijgen.
Het mooiste zou deeltijdarbeid bij hetzelfde bedrijf in de zelfde functie zijn, maar dan heb je het probleem van lagere betaling (nog steeds) van vrouwen, we lopen daar als Nederland nog steeds als (negatieve) koploper voorop.
Bedrijven vinden dat de overheid maar iets moet doen voor de kinderopvang, want ze betalen al zoveel.
De overheid vindt hetzelfde van de bedrijven en van de ouders, want die willen toch samen werken.
Dit is Nederland ten voeten uit.
We wachten op een nieuw kabinet, die hier weer over gaat steggelen.
Maar in de toekomst wordt het steeds moeilijker om de uitstroom van ouderen (2011 gaat de eerste golf eruit, 2012 de tweede golf) op te kunnen vangen.
Er is nog hoop, want dan moeten we op de arbeidsmarkt vrouwen zien te vangen die in het bedrijf komen werken.
Misschien worden er dan door de bedrijven gratis kinderopvang geregeld en zelfs op de Zweedse aanpak, de opvang voor hele kleine kinderen bij het bedrijf.
Eigenlijk moeten we het als een uitdaging zien, maar ook naar de toekomst het rollenpatroon man/vrouw eens onder de loep nemen en ook thuis de opvang beter (meer samen) gaan regelen.
Reactie: Prima als Ineke Earnshaw win-win ziet. Echter, in de afgelopen jaren hebben werkgevers zich alleen van een eenzijdige kant laten zien. Namelijk, gericht op het er uit werken c.q. niet aannemen van mensen waar iets mee is of iets mee zou kunnen zijn. Kijk behalve naar zaken m.b.t. WIA, ziektewet, etc ook eens naar aanname en afstoot beleid. Dat gaat op dit moment sterk ten koste van de oudere zogenaamde dure werknemers van 45 jaar en ouder terwijl er moord en brand geroepen wordt dat er geen mensen te vinden zijn en dat de vergrijzing nog moet starten. Ik zie dus vanuit de werkgevers helaas geen gedrag dat lijkt op win-win. Dus vertrouw ik ze ook hierin niet.
Bovendien lijkt het me een zeer eenzijdige aanpak. Uit onderzoeken blijkt dat overgewicht niet perse tot problemen hoeft te leiden en dat dunne mensen op andere vlakken juist andere (dure) problemen kunnen krijgen. En dan heb ik het nog niet eens over hoe een werknemer zich verder gedraagt in het verkeer, verslaaft is (drinken, roken, gokken, drugsgebruiken) of op een andere manier lichamelijk of psychische in problemen is, al dan niet door eigen handelen.
In het geval van overgewicht / eetgewoontes past alleen ruime afstand van de werkgever. Leden van Raad van Bestuur en Directie zijn vaak ook niet echt de juiste voorbeelden. De zorgverzekeraar en b.v. huisarts kunnen al voldoende prefentief helpen op het gebied van overgewicht.
Reactie: Er wordt wel eens vergeten dat de tijden veranderen.
Vroeger was het heel normaal dat je niets privé op het werk deed, zelfs naar buiten telefoneren liep via de telefoniste.
Wel was het normaal dat je overwerkte (baas maakte dus gebruik van jou privé tijd) of dat je werk mee naar huis nam.
Ook was het normaal dat de baas je thuis opbelde om wat te vragen of om je naar een klant toe te sturen.
Dit was allemaal normaal en we hoorden de werkgevers dan ook niet klagen!
Nu leven in het tijdperk van automatisering, de telefooncentrale werd geautomatiseerd, wat personeel scheelde dus kosten besparend!
Maar hierdoor kon je vanuit het kantoor naar huis bellen of gebeld worden.
Nu hebben we de mobieltjes, dus het is nog makkelijker.
Internet en e-mail werd geïntroduceerd, dus weer een middel, waarmee je met de buitenwereld kan communiceren. We horen nu de werkgevers klagen over deze acties van werknemers, maar het is een geven en nemen maatschappij, dus niet zeuren.
Voor internet hebben we goede filters, methodes dat we niet gewenste sites kunnen afsluiten en ook kunnen we het internetgedrag en het e-mail gedrag van de werknemers controleren.
Zolang dit binnen de privacy wetgeving blijft heb ik er geen probleem mee.
Wat we moeten leren te beheersen is het evenwicht tussen werk en privé, zowel op de werkplek als thuis.
Wanneer we een goed management systeem of aan continuïteitsmanagement gaan doen, dan weten we wie er binnen het bedrijf ambitie heeft en welke mensen buiten het bedrijf gaan kijken, omdat ze hun loopbaanperspectieven niet binnen het huidige bedrijf kunnen waarmaken.
Een goede werkgever kijkt vooruit en draagt zorg voor de toekomst van zijn bedrijf en de kwaliteit en gemotiveerdheid van zijn werknemers.
Samen maak je er een succes van, dus het blijft geven en nemen, ook binnen bedrijven!
Reactie: Beantwoord de email op 1 moment van de dag. Na de lunch of anders 's middags is vaak een prima tijdstip. Reserveer daarvoor 1 uur en niet meer. E-mail is niet dringend, anders zouden ze wel bellen.
E-mail is geen gegarandeerd medium, kan enorme vertragingen hebben en het kost veel tijd om iets zo te typen dat een ander begrijpt wat jij bedoelt.
Ohja, zet de notificatie uit van je mailprogramma.
Reactie: @ Pim
Klem loop ik wel eens maar niet omdat ik mijn werk niet meer af krijg of in orde heb.
Ik wil gewoon af en toe, met voorbedachte rade en volledig bewust van de mogelijke consequenties, met de kop door de wand gaan. :)
Meestal moet ik dan op zoek naar een andere uitdaging.
Leuk? nee, meestal niet! Van de andere kant levert het wel mooie verhalen op voor de kleinkinderen straks. Bovendien put ik energie uit het trouw blijven aan mijn eigen principes, normen en waarden.
Ik zou dus niet direct weten wat ik je moet mailen behalve dat ik op zoek ben naar een uitdaging erbij!
Reactie: @ Monique J Snijder: zo ging het bij mij tot voor kort ook. Ik heb mijn gedrag echter radicaal veranderd en check nog maar 1x per dag mijn e-mail, heel soms 2x per dag. Ik kan je verzekeren: ik heb nu tijd over in plaats van tekort. Ik ga er nu een uurtje voor zitten (wel inplannen!) en dan ben ik binnen de kortste keren klaar. Bij het beantwoorden werk ik volgens de timemanagement 'wetten': urgent/belangrijk: direct zelf doen, urgent/onbelangrijk: een ander laten doen, niet-urgent/belangrijk: door een ander laten voorbereiden, niet-urgent/onbelangrijk: weggooien. Misschien heb je er wat aan...
Reactie: Inderdaad, een goed beginsel van assertiviteit is ''je mening kenbaar maken zonder de ander daarbij arrogant te benaderen''.
Een abrupt ''neen'' verzaakt aan 2 mogelijkheden tot goede verstandhouding met je gesprekspartner:
1) je geeft weinig blijk van begrip voor het standpunt van je gesprekspartner
2) je legt onvoldoende uit waarom je een andere mening bent toegedaan.
In vroegere situaties gebruikte ik steevast een snel en abrupt ''neen'' op voorstellen die niet in mijn gedachtengang plaats vonden. Dat leidde vaak tot frustatie en soms zelfs woede bij mijn gesprekspartners.
Ook voor mezelf was het geen pretje. Ik vroeg me dan ook steevast af waarom anderen het zo moeilijk hadden om mijn standpunten te begrijpen.
Tot iemand mij vertelde dat je gesprekspartner slechts aandachtig kan luisteren nadat h/zij zijn volledig verhaal verteld heeft. Net zoals goede koffie eerst volledig moet doorlopen alvorens je ervan kan drinken.
Met die wijsheid, gebruik ik vandaag dan ook een verstandiger alternatief:
1) Ik laat mijn gesprekspartner het volledige verhaal vertellen
2) Ik knik aanmoedigend en begrijpelijk ''ja'', ''hmm'' en ''ach zo''
3) Vervolgens confronteer ik de persoon met een aantal min-punten in het verhaal
4) Tenslotte breng ik mijn eigen mening op de gesprekstafel en vraag ik de gesprekspartner naar zijn/haar conclusies
JA, dat werkt zeer verrijkend voor beide partijen !
Reactie: Voor de duidelijkheid, het is niet mijn fabriek, ik deed er een project.
Sociale controle van de medewerkers is er wel degelijk en in het verleden schijnen er veel mensen ontslagen te zijn wegens drugsgebruik.
Tijden veranderen en de fabriek is groeiende, bekwaam personeel is schaars en waarschijnlijk doet het management daarom niks, behalve verwonderd kijken als je hun daarop aanspreekt. Onder ons gezegd vind ik de leiding daar ook erg falen.
Drugsgebruik is moeilijk te controleren, ik weet dat veel mensen blowen of snuiven voordat ze komen werken en het poeder werd ook regelmatig op de toiletten aangetroffen maar het blijft moeilijk te bewijzen. Meestal merk je het wel aan de reacties die sommige geven of aan het zweten zonder dat het warm, angstaanjagend is en zonder dat ze zich fysiek moesten inspannen. Maar ja, daar bewijs je het nog niet mee en al zou je het kunnen bewijzen dan verwacht ik eerlijk gezegd ook geen serieuze actie vanuit het management. Soms had ik zefs het vermoeden dat sommige managers lustig meededen!
Bizar, absoluut!
Ik ben bekend met de levenstijl van de Japanse werknemer ik heb namelijk ooit voor 3 japanse bedrijven gewerkt. De Japanse werkcultuur heeft absoluut goede kanten is echter niet zonder meer toepasselijk in Nederland. Toen een van die bedrijven de gezamelijke ochtendgymnastiek wilde invoeren werd dat massaal gefrustreerd door het personeel dat daar geen zin in had. Wellicht vonden velen het beschamend en raar. Ik denk dat slapen op het werk ook niet echt van de grond zal komen om dezelfde reden. Dat het geen voordelen kan hebben zeg ik niet, ik denk alleen dat het in de praktijk niet overal zal werken.
Ik denk dat de meeste mensen een kortere werkdag verkiezen dan een langere werkdag met een pauze om op het werk een hazeslaapje te doen ondanks de voordelen voor de produktiviteit.
Ik kreeg in het verleden meermaals de vraag van mensen of ze eerder naar huis mochten als ze de pauzes doorwerkten, zelfs als ze al 12 uur werkten wilden ze hun pauzes overslaan om de werkdag te bekorten.
Als leidinggevende bij een bedrijf waar ik enige jaren geleden werkte maakte ik vaak de afspraak ''klaar naar huis''. Dat werkte vaak nog veel beter voor de efficiency al moet ik zeggen dat je dan wel extra moest waken voor prutswerk. De mensen kregen dan trouwens wel de volledige uren betaald en aan diegenen die dachten de medewerkers voortaan elke dag zo'n topprestatie op te leggen maakte ik duidelijk dat je niet elke dag een marathon kunt rennen. Op die manier konden we als leiding ook heel goed zien waar de grens van de capaciteit zich bevond en daar rekening mee houden in de planning en de toezeggingen aan de afnemers.
Maar goed, ik ga nu helemaal off-topic.
Reactie: Als eigenaar van een druk assurantiekantoor is dit zo herkenbaar! Ik check mijn email, onbewust, minstens 20 keer per dag! Ik lees de nieuwe berichten, maar heb vervolgens op dat moment geen tijd om te reageren. Zo stapelen de onbeantwoorde mailtjes zich op en ben ik vaak 's avonds laat nog bezig met beantwoorden....
Wie heeft een goede tip of wellicht een goed dagschema voor mij??
Reactie: Ik houd me altijd voor dat ik het bedrijf vertegenwoordig en dat wil ik optimaal doen. Wat mijn collega's ervan denken vind ik welliswaar belangrijk maar ondergeschikt.
Tot anderhalf jaar geleden was ik manager van een groot bedrijf maar sinds een jaar heb ik mijn eigen praktijk als gewichtsconsulente. Ik herken daarom veel in bovenstaand artikel.
Ziekteverzuim is een gevoelig onderwerp maar ook een hele belangrijke op een grote afdeling. Als iemand ziek is, is dat niet alleen heer vervelend voor de persoon zelf maar, bij drukte, ook voor de collega's die het werk moeten overnemen. Als je een medewerker die regelmatig ziek is op de juiste manier benadert, wordt dat over het algemeen zeer gewaardeert. Vaak blijkt er meer aan de hand te zijn (dit kan in de privé-sfeer zijn of op het werk) waar men graag over wil praten. Soms blijkt het zelfs noodzakelijk om extra professionele hulp in te schakelen. Door veel aandacht te schenken aan ziekteverzuim, help je niet alleen de persoon zelf, maar ook de afdeling. Bovendien voorkom je onrechtmatig ziekteverzuim. Want de (kleine groep) mensen die zich onterecht ziekmelden zijn de enige die liever niet willen dat je aandacht schenkt aan hun ziekzijn.
Er zijn steeds meer bedrijven die onder hun werknemers een PMO (Preventief Medisch Onderzoek) of PAGO (Periodiek Arbeids Gezondheidskundig Onderzoek). Meestal wordt dit gedaan in samenwerking met een arbodienst. Uit een dergelijk onderzoek kan o.a. naar voren komen dat er veel mensen zijn met overgewicht, hoge bloeddruk en/of hoog cholesterol gehalte. Dit zijn allemaal risicofactoren die de kans op ziekte verhogen. Dat kan dus een reden zijn om te praten met de medewerkers. niet alleen heeft de werkgever de verantwoordelijkheid om zijn werknemers een gezonde werkplek aan te bieden, omgekeerd heeft de werknemer ook een bepaalde verantwoording (naar zijn werkgever 'en naar zijn collega's) om er alles aan te doen om dagelijks op tijd op het werk te kunnen verschijnen.
Preventie van ziekteverzuim ligt nog iets gevoeliger. Toch is ook dit bespreekbaar te maken. Er zijn maar zeer weinig mensen die zelf blij zijn met overgewicht of dreigend overgewicht. Ze hebben vaak al van alles geprobeerd om af te vallen en doordat dat niet gelukt is hebben ze geen vertrouwen meer in hun capaciteit om af te vallen. Als de werkgever dan aanbiedt om ze daarbij te helpen, zullen ze daar alleen maar blij mee zijn. Een duidelijk voorbeeld van een win-win situatie. De werknemer raakt zijn overgewicht kwijt, voelt zich fitter en lekkerder in zijn vel terwijl de werkgever de kans op ziekte van zijn werknemer heeft verkleind.
Een manier om je werknemers te helpen bij het kwijtraken van zijn overgewicht is door ze te laten begeleiden door een gewichtsconsulent. Kijk voor een gewichtsconsulent in de buurt op: www.gewichtsconsulenten.nl
Reactie: @timoon. Doel van het leven is jezelf te ontwikkelen. En ja als er voor kiest om voor een baas te werken, dan zal deze aan je verdienen. Maar wat let je omzelf baas te worden?
tip: start met het maken van een persoonlijk ontwikkel plan, met daarin de zaken die jezelf belangrijk vind en/of wilt bereiken etc. (maar ga niet aan een ander opleggen wat ie wel of niet moet doen!
Reactie: Ik ben niet volledig akkoord met bovenstaand artikel waarin gesteld wordt dat je eens moet proberen ja te zeggen op alles. Terrecht dat je om assertief te zijn ook niet steeds neen moet zeggen. Dat is een misopvatting die veel mensen hebben. Wat belangrijk is dat je vanuit je buik spreekt en alleen ja of neen gebruikt als je het ook werkelijk zo meent. Zeg niet neen als je ja bedoeld maar zeg ook niet ja als je neen bedoeld en dan ben je goed op weg om assertief te zijn,
Reactie: Ik ben niet volledig akkoord met bovenstaand artikel waarin gesteld wordt dat je eens moet proberen ja te zeggen op alles. Terrecht dat je om assertief te zijn ook niet steeds neen moet zeggen. Dat is een misopvatting die veel mensen hebben. Wat belangrijk is dat je vanuit je buik spreekt en alleen ja of neen gebruikt als je het ook werkelijk zo meent. Zeg niet neen als je ja bedoeld maar zeg ook niet ja als je neen bedoeld en dan ben je goed op weg om assertief te zijn,
Agentschap NL hielp Amsterdance aan contacten op de Amerikaanse markt dankzij een marktscan die door de ambassade werd gemaakt. "Een prima stukje dienstverlening van de overheid". Lees hun verhaal op www.agentschapnl.nl/goedvoorbereid.
Vanaf 2020 is Generatie Z aan zet. Bent u er klaar voor? Of staat u straks schaakmat? Motiveren kunnen we Generatie Z niet, maar inspireren des te meer.
